Vanmorgen werd ik naast je wakker. Je gaf me een afscheidskus na een geweldige dag. Het was nog vroeg, je zou zo wel weer terug komen. Ik voelde dat het licht werd, en hoorde het tikken van de regen op het schuine raam. Inmiddels zijn we acht maandjes samen en ik ben nog net zo gek op je als in het begin.
Je laat me lachen, je laat me huilen. Je laat me springen van blijdschap en vallen van verdriet. Je zorgt voor het donker en geeft me weer licht. Je geeft me alles, waardoor ik weer voel dat ik leef.
Dankjewel,
Me
Geen opmerkingen:
Een reactie posten