Donkere wolken

Wanneer de bladeren en regendruppels beginnen te vallen, voelen we ons slecht. Alles lijkt tegen te zitten en we hebben nergens meer zin in. Ik ben niet de enige. 

De kranten beginnen weer met artikelen over herfst of winterdips. "Dit jaar weer: Wat te doen met.." Op tv rappen ze er over. En op straat hoor je de mensen er over praten. En iedereen eindigd met 'De donkere wolken gaan toch weer voorbij'.

En sommigen kunnen het nog verklaren ook. Door vitamines en dergelijke, die zouden er voor zorgen dat je je blij voelt. En die zijn nu weg. Maar wat betekent dat dan? Dat in de winter iedereen het recht heeft te shagrijnen op elkaar, vanwege die vitamines ofzo? De mensen snauwen er op los, terwijl we in de zomer anderen veel meer gunnen. Mag het ook zomaar dat de meeste relaties stuk lopen in de winter? En is het ook gewoon geaccepteerd dat half Nederland zich verveeld in de minste gevallen en depressief wordt in de ergste gevallen?

De optimisten zien dit natuurlijk heel anders. Denk op dit soort momenten aan de kerstavonden het vuurwerk en het gezellig voor de open haard zitten met mensen die je dierbaar zijn, je familie. "Alle Nederlandse gezelligheden in de winter, dat is iets om van te genieten!" Naar mijn idee klinken al deze dingen als verplichtingen. 

Je bent verplicht om dit bij familie door te brengen, net als je verjaardag. Die bij mij ook nog eens in december valt. En wanneer je dit niet doet kijkt iedereen je vreemd aan. "Maar zo hoort het...."

Ik wil het niet. en ik ga het ook niet doen. Ik vind er niks aan en pak het liefst over twee uur het vliegtuig naar een warm land of naar een plek waar ik me wel thuis voel. Geef mij maar de vitaminen die er voor zorgen dat de mensen elkaar weer iets gunnen.